.....آوایی ست

.درخت هاي سر به فلک کشيده و رودخانه خروشاني که از حاشيه روستاي وانا عبور ميکرد و نفس هاي عطر آگين و خيس آبشار شاهان دشت مثل معجزه اي از دل سنگ هاي صيقل يافته و نقره اي ،تازگي و سرمستي به من داد که تمام کلافگي ناشي از کمردرد و جرو بحث با پسرک را از من گرفت...حس کردم هنوز زنده ام و عليرغم تمام مسايل مي توانم شادي و لذت روحي را براي لحظه هايم حس کنم.... موبايلم خراب شده و ارتباطم با دنيا انگار قطع شده...دوست...فکر مي کنم شايد فرصتي دست داده تا از ميزان وابستگي ام بکاهم و واقعيت موجود در روابطمان را بپذيرم...اين که آنقدر که من به او فکر مي کنم تا چه حد او به من ...

ادامه مطلب