.....آوایی ست

یاد ونگوک افتادم .شور هستی...کتابی که تاثیر عجیبی روی من گذاشت.ابتدا انگیزه ای عالی و انتها وازدگی شدید و زیر سوال بردن همه عقاید نامتعارف هستی را...و یاد یک سال زندگی ونگوک در میان کارگران معدن...کارگرانی که زندگیشان چیزی فراتر از درد و اندوه بود و در عین حال سست بودن لبخند ها یشان...و عقاید ونگوک و تبلور هنرش در این یک سال ....و بیهودگی تلاششان و تاثیر عمیق و دردناکی که این کتاب روی من گذاشت...یک جور وازدگی شدید و رسیدن به خلاء فلسفی ....یک د گردیسی دردناک فکری..و ناگاه احساس کردم یک جور هایی مشابهه ونگوک در میان آن کارگران هستم..بیشتر از آنکه از رفتار و...

ادامه مطلب